ابو القاسم سلطانى

379

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

تنتور ( 1 : 1 با الكل 60 درصد ) : 1 - 3 / 0 ميلىليتر تنتور ( 10 : 1 با الكل 60 درصد ) : 4 - 2 ميلىليتر BPC تنتور ( 5 : 1 با الكل 60 % ) : 3 - 5 / 0 ميلىليتر در روز هيدراستين : 05 / 0 تا 20 / 0 گرم در روز . احتياط : در آبستنى به علت تحريك رحم ، هيپرتانسيون و آريتمى . خوردن گياه تازه مىتواند موجب زخم غشاء موكوس شود . از چكاندن قطره آن در گوش هنگامى كه پرده گوش سوراخ باشد بايد خوددارى نمود . ( 1 * ) - پزشكىنامه ج 2 - ص 184 و 185 Code - 2734 آب قاشق رسمى Hydrocotyl vulgaris L . گياهى است كوچك ، علفى ، خزنده ، آبزى از خانواده چتريان Umbelliferae ، ساقه خزنده ، نازك ، به رنگ سفيد ، به درازاى 50 - 30 سانتيمتر ، بندبند ، ريشه‌دار در بندها ، برگ‌ها گرد بدون كرك با 9 - 7 رگبرگ شعاعى ، حاشيه كنگره‌دار ، دمبرگ دراز ، قسمت فوقانى چسبيده به وسط پهنك برگ و از قسمت تحتانى هر دمبرگ يا به عبارت ديگر از بندها ريشه‌هائى خارج مىشوند . گل‌ها كوچك ، سفيد يا متمايل به صورتى ، مجتمع 3 تا 6 تائى با آرايش چتر ساده . ميوه كوچك ، كروى شكل به قطر 2 ميليمتر با خطوط برجسته . انتشار جغرافيائى : نواحى مردابى ، سطح آب‌هاى راكد و كم‌عمق ، اماكن مرطوب آسيا ، اروپا ، از جنوب اروپا تا اسكانديناوى و روسيه . پراكندگى در ايران : شمال : نوشهر ، نظام‌آباد ، آستارا ، بندر انزلى ، غازيان . تركيبات شيميائى : ريشه و برگ گياه داراى ماده‌اى زردرنگ به نام ولّارين Vellarine است كه اغلب باعث مسموميت حيوانات مىشود . از علائم مسموميت هماتورى يا خون ادرارى است . خواص و موارد مصرف :